(20) سوره طه این سوره در مکه نازل شده و 135 آیه است

اشاره

جزء 16 قرآن مجید

ص: 151

فضیلت سوره طه

روایات متعددی در باره عظمت و اهمیت این سوره در منابع اسلامی وارد شده است.

از پیامبر اکرم ص می خوانیم"خداوند سوره طه و یس را قبل از آفرینش آدم به دو هزار سال برای فرشتگان بازگو کرده هنگامی که فرشتگان این بخش از قرآن را شنیدند گفتند:

طوبی لامه ینزل هذا علیها، و طوبی لاجواف تحمل هذا، و طوبی لالسن تکلم بهذا: "خوشا به حال امتی که این سوره ها بر آنها نازل می گردد، خوشا به دلهایی که این آیات را در خود پذیرا می شود، و خوشا به زبانهایی که این آیات بر آن جاری می گردد" (1) .

 (1) 

در حدیث دیگری از امام صادق ع می خوانیم:

لا تدعوا قراءه سوره طه، فان اللّٰه یحبها و یحب من قرأها، و من ادمن قراءتها اعطاه اللّٰه یوم القیامه کتابه بیمینه، و لم یحاسبه بما عمل فی الاسلام، و اعطی فی الآخره من الاجر حتی یرضی:

"تلاوت سوره طه را ترک نکنید، چرا که خدا آن را دوست می دارد و دوست می دارد کسانی را که آن را تلاوت کنند، هر کس تلاوت آن را ادامه دهد خداوند در روز قیامت نامه اعمالش را به دست راستش می سپارد و بدون حساب به بهشت می رود، و در آخرت آن قدر پاداش به او می دهد که راضی شود" (2) .

 (2) 

در حدیث دیگری از پیامبر ص می خوانیم:

من قرأها اعطی یوم

ص: 152



1- 1) مجمع البیان جلد 7 صفحه 1. 

2- 2) تفسیر نور الثقلین جلد سوم صفحه 367. 

القیامه ثواب المهاجرین و الانصار: "هر کس آن را بخواند در روز رستاخیز ثواب مهاجران و انصار نصیبش خواهد شد" (1) باز لازم می دانیم این حقیقت را تکرار کنیم که اینهمه پاداشهای عظیم که برای تلاوت سوره های قرآن از پیامبر ص و ائمه ع به ما رسیده، هرگز مفهومش این نیست که تنها با تلاوت، این همه نتیجه، عائد انسان می شود، بلکه منظور تلاوتی است که مقدمه اندیشه باشد اندیشه ای که آثارش در تمام اعمال و گفتار انسان متجلی شود، و اگر محتوای اجمالی این سوره را در نظر بگیریم خواهیم دید که روایات فوق تناسب کاملی با محتوای این سوره دارد.

 (1) 

***

محتوای سوره

"سوره طه"به گفته همه مفسران در مکه نازل شده است، محتوای آن نیز همانند سایر سوره های مکی است که بیشتر سخن از"مبدء"و"معاد"می گوید، و نتائج توحید و بدبختیهای شرک را برمی شمرد. در بخش اول: این سوره اشاره کوتاهی به عظمت قرآن و بخشی از صفات جلال و جمال پروردگار است. بخش دوم: که بیش از هشتاد آیه را در برمی گیرد از داستان موسی ع سخن می گوید، از آن زمان که به نبوت مبعوث گردید و سپس با فرعون جبار به مبارزه برخاست، و پس از درگیریهای فراوان او با دستگاه فرعونیان و مبارزه با ساحران و ایمان آوردن آنها خداوند به صورت اعجازآمیز فرعون و فرعونیان را در دریا غرق کرد، و موسی و مؤمنان را رهایی بخشید. بعد ماجرای گوساله پرستی بنی اسرائیل و درگیری هارون و موسی را با آنها بیان می کند. در سومین بخش: بخشهایی در باره معاد و قسمتی از خصوصیات رستاخیز آمده است. در بخش چهارم: سخن از قرآن و عظمت آن است. و در بخش پنجم: سرگذشت آدم و حوا را در بهشت و سپس ماجرای وسوسه ابلیس و سرانجام هبوط آنها را در زمین، توصیف می کند. و بالآخره در آخرین قسمت، نصیحت و اندرزهای بیدار کننده ای، برای همه مؤمنان بیان می دارد که روی سخن در بسیاری از آن به پیامبر اسلام ص است.

ص: 153



1- 1) مجمع البیان جلد هفتم صفحه 1. 

روایات متعددی در باره عظمت و اهمیت این سوره در منابع اسلامی وارد شده است.

از پیامبر اکرم ص می خوانیم"خداوند سوره طه و یس را قبل از آفرینش آدم به دو هزار سال برای فرشتگان بازگو کرده هنگامی که فرشتگان این بخش از قرآن را شنیدند گفتند:

طوبی لامه ینزل هذا علیها، و طوبی لاجواف تحمل هذا، و طوبی لالسن تکلم بهذا: "خوشا به حال امتی که این سوره ها بر آنها نازل می گردد، خوشا به دلهایی که این آیات را در خود پذیرا می شود، و خوشا به زبانهایی که این آیات بر آن جاری می گردد" 1.

در حدیث دیگری از امام صادق ع می خوانیم:

لا تدعوا قراءه سوره طه، فان اللّٰه یحبها و یحب من قرأها، و من ادمن قراءتها اعطاه اللّٰه یوم القیامه کتابه بیمینه، و لم یحاسبه بما عمل فی الاسلام، و اعطی فی الآخره من الاجر حتی یرضی:

"تلاوت سوره طه را ترک نکنید، چرا که خدا آن را دوست می دارد و دوست می دارد کسانی را که آن را تلاوت کنند، هر کس تلاوت آن را ادامه دهد خداوند در روز قیامت نامه اعمالش را به دست راستش می سپارد و بدون حساب به بهشت می رود، و در آخرت آن قدر پاداش به او می دهد که راضی شود" 2.

در حدیث دیگری از پیامبر ص می خوانیم:

من قرأها اعطی یوم

ص: 


  -[[nemoone:طه:آیات_1_تا_8|آیات 1 تا 8]]
  -[[nemoone:طه:آیات_9_تا_16|آیات 9 تا 16]]
  -[[nemoone:طه:آیات_17_تا_23|آیات 17 تا 23]]
  -[[nemoone:طه:آیات_24_تا_36|آیات 24 تا 36]]
  -[[nemoone:طه:آیات_37_تا_41|آیات 37 تا 41]]
  -[[nemoone:طه:آیات_42_تا_48|آیات 42 تا 48]]
  -[[nemoone:طه:آیات_49_تا_55|آیات 49 تا 55]]
  -[[nemoone:طه:آیات_56_تا_64|آیات 56 تا 64]]
  -[[nemoone:طه:آیات_65_تا_69|آیات 65 تا 69]]
  -[[nemoone:طه:آیات_70_تا_76|آیات 70 تا 76]]
  -[[nemoone:طه:آیات_77_تا_79|آیات 77 تا 79]]
  -[[nemoone:طه:آیات_80_تا_82|آیات 80 تا 82]]
  -[[nemoone:طه:آیات_83_تا_91|آیات 83 تا 91]]
  -[[nemoone:طه:آیات_92_تا_98|آیات 92 تا 98]]
  -[[nemoone:طه:آیات_99_تا_104|آیات 99 تا 104]]
  -[[nemoone:طه:آیات_105_تا_112|آیات 105 تا 112]]
  -[[nemoone:طه:آیات_113_تا_114|آیات 113 تا 114]]
  -[[nemoone:طه:آیات_115_تا_122|آیات 115 تا 122]]
  -[[nemoone:طه:آیات_123_تا_127|آیات 123 تا 127]]
  -[[nemoone:طه:آیات_128_تا_130|آیات 128 تا 130]]
  -[[nemoone:طه:آیات_131_تا_135|آیات 131 تا 135]]